"Visie is de kunst de onzichtbare dingen te zien!"

Jonathan Swift
(Engelse schrijver 1667-1745)




facebook logoDe Veer-Kracht op Facebook
ondersteuning & perspectief.



fakkels'Fakkels in de grond'
10 levensdraden die jou op weg kunnen helpen naar een verder leven na verlies. Begin vandaag al met vrijblijvend een eerste stap te zetten en download ze gratis door hier onder je gegevens in te vullen en ontvang twee maandelijks een mail van de Veer-Kracht die je ondersteunt, inspireert en perspectieven biedt.


 



Je gegevens worden met respect behandeld en in geen geval aan derden door gegeven.

Waarom De Veer-Kracht?

Via rouw terug in contact komen met de natuurlijke levenscycli, in verbondenheid en ondersteuning met andere mensen.


Van daaruit, het Leven, de Dood en het verlies moedig onder ogen zien en veren tussen draaglast en draagkracht. 

Wat is mijn visie op Leven & Dood?

Mijn visie omtrent leven en dood is ontstaan uit een levenspad in een Westerse samenleving en een levenspad in het  bereizen en het ontdekken van andere werelddelen.


Het steeds anders en verder 'zoeken' in beide werelden naar essentie en zingeving heeft me gemaakt in wie ik nu ben: een open mens die bereidt is om zowel de vreugdevolle als de pijnlijke momenten in het leven aan te gaan  zowel in kracht als in kwetsbaarheid. 


Als ik terugblik op hoe ik persoonlijk de rouwcultuur in mijn samenleving heb ervaren, stel ik vast dat ik weinig ondersteuning en begeleiding heb ondervonden.  Noch thuis, noch op school, noch in het dagelijks leven.


Mijn samenleving was en is er nog steeds op gefocust om het onderwerp "dood" in al haar aspecten te vermijden, weg te moffelen, uit te bannen. Alles is gebaseerd op materialisme, ambitie, gezond blijven, verder doen... en zeker niet stilstaan en voelen/doorvoelen! Het oorspronkelijke karakter van de dood wordt zo vaak verhuld door allerlei dogma's en doctrines, dat het afgesneden is van zijn keerzijde, het leven. Daardoor voelde ik mezelf afgesneden van de essentie van mijn leven. Ten onrechte heb ik geleerd genoegen te nemen met de gebroken vorm van een van de diepste en meest fundamentele aspecten van de wilde natuur. Er is mij geleerd dat de dood altijd gevolgd wordt door nog meer dood. Maar ik heb gaandeweg ontdekt dat de dood altijd de kiem van een nieuw leven in zich draagt, zelfs wanneer mijn bestaan tot op het bot was/ is afgebroken.


Ik ben zelf op zoek gegaan, en mijn bewustzijn en zingeving heb ik gevonden in mijn jaren reizen naar alle uithoeken van de wereld, waar andere culturen op een natuurlijkere wijze aandacht schenken aan het rad van leven en dood. Daar heb ik geleerd dat leven en dood één zijn, en dat aanvaarding het genezend medicijn is om steeds veerkrachtig in het leven verder te gaan.


Wat niet wil zeggen dat ik geen angst meer heb omtrent de dood of dat het verlies van een dierbaar iemand een vanzelfsprekendheid is geworden.


Daar waar onze cultuur de dood ontkent en daardoor diepgang mist, wil ik die moedig onder ogen zien. Dit brengt me steeds dichter bij een nuchtere kijk op de realiteit en het helpt me tegelijk om er zin aan te geven.


Het goede nieuws is dat er vandaag in onze samenleving terug op veel verschillende en andere manieren aandacht gegeven wordt aan de mens in zijn geheel, aan diepere levenswaarden, aan de angst voor het onbekende. Er wordt terug gehoor gegeven aan de noden in onze rouwcultuur.


Ik geloof vast en zeker dat we goed op weg zijn....