"Dat willen mensen niet erkennen: dat men op een gegeven ogenblik niet meer kan doen, alleen nog maar zijn en aanvaarden. Het gaat er immers toch niet om, dat men ten koste van alles dit leven behoudt, maar hoe men het behoudt"

Etty Hillesum

(Joodse vrouw)




facebook logoDe Veer-Kracht op Facebook
ondersteuning & perspectief.



fakkels'Fakkels in de grond'
10 levensdraden die jou op weg kunnen helpen naar een verder leven na verlies. Begin vandaag al met vrijblijvend een eerste stap te zetten en download ze gratis door hier onder je gegevens in te vullen en ontvang twee maandelijks een mail van de Veer-Kracht die je ondersteunt, inspireert en perspectieven biedt.


 



Je gegevens worden met respect behandeld en in geen geval aan derden door gegeven.

Blog 2 – Rouwen



Er wordt de laatste jaren heel wat wetenschappelijk onderzoek verricht naar het rouwproces vanuit verschillende disciplines en vakgebieden.   En er is de laatste tijd zoveel geschreven en uitleg gegeven over wat rouwen is.  En misschien, in een samenleving die verleert heeft om te rouwen, biedt dit voor sommigen onder ons wel houvasten.

Anderzijds wordt daardoor ook rouw gezien als een afwijking van het “gewone of normale” en bestempeld als een ziekte waarvan je zo vlug mogelijk moet herstellen.  Het probleem of de symptomen moeten worden opgelost, en de pijn verwerkt.  Rouw wordt benaderd vanuit het idee dat het een eindpunt moet hebben. Rouw wordt al vlug gezien als een kwaal of beschouwd als het niet goed psychisch functioneren die moet verholpen worden.

Gek toch, gezien de beuken in het leven altijd hebben bestaan en in een natuurlijk proces deel uitmaken van het mysterie van ons bestaan.    Door de dood weer leren leven met het leven.

Uit eigen verlieservaringen ben ik op mijn tempo, mijn gevoelens en emoties in een ruimer perspectief gaan plaatsen.  Van daaruit heb ik antwoorden gevonden en volgens mijn persoonlijke normen en waarden kon ik nieuwe koersen in mijn leven bepalen.  En daar waar ik het niet alleen kon, liet ik mij steunen en dragen door andere mensen of door de overvloedige hulpmiddelen of voedingsbodems. 

Ik stelde mezelf minder de vragen: “Is mijn pijn, verdriet, gemis wel normaal of hoe lang zal dit nog duren?”.   Maar eerder “Wie ben ik als alles stukloopt? Wie ben ik als persoon als mijn geluk in duigen valt? Hoe vind ik een spoor naar mezelf terug als het verlies te groot is om het te vergeten of te verdringen? Vind ik mezelf terug of mezelf als een ander?”

In het boek “ze zeggen dat het overgaat” beschrijft Johan Maes kernachtig “rouw” als volgt:

“Rouw zou niet bestaan als we ons niet zouden hechten aan mensen.  We hechten ons, we hebben lief, we verbinden ons met anderen.  Verlies, afscheid, loslaten vormen onherroepelijk de achterkant van hetzelfde muntstuk dat leven is.  Dat we rouwen betekent ook dat we leven.
Verlies en rouw leren ons iets over het leven.  Zeker verlies door de dood is een grenservaring die ons confronteert met de kern en grondthema’s van ons mens-zijn.  In die zin is rouw een proces zonder eindpunt, een dynamisch proces dat zich ontwikkelt door ons leven heen, een blijvende zoektocht naar betekenis, een aanpassingsproces aan een wereld die – binnen en buiten ons – steeds weer verandert.  We doorlopen allemaal een rouwtraject dat start bij onze geboorte en pas eindigt bij onze dood.  We doen dit niet alleen, maar samen met de ons omringende dierbaren, vrienden, familie, en alle groepen waartoe we behoren in de cultuur waarin we leven.  Rouw maakt dus wezenlijk deel uit van onze identiteit, van wie we waren, zijn en zullen worden.  Je zou kunnen zeggen dat rouw ons helpt elke verlieservaring in te schrijven in ons levensverhaal of onze autobiografie”.

En dit wil ik nog eens goed benadrukken: rouwen is een geheel eigen zoektocht, met vallen en opstaan, waarbij je probeert weer greep te krijgen op de chaos.  Rouwen vraagt tijd en is volkomen normaal dat het gepaard gaat met heftige emoties en reacties.
De meeste rouwenden komen vaak goed door deze periodes heen, vaak met behulp van hun sociale omgeving en afhankelijk van de persoonlijke omstandigheden en van de individuele draagkracht van de rouwende.  Anderen minder of soms niet.

Wil jij graag samen bekijken hoe we jouw heftige emoties klank kunnen geven, hoe we jouw uniek rouwproces in een ander daglicht kunnen plaatsen, hoe we jouw blik kunnen verruimen, hoe we de rouw draaglijker kunnen maken of ondersteunen? 
Aarzel dan niet om mij te contacteren.

Warme groet
Catherine